فرازي از الهي نامه حضرت علامه ذوالفنون نجم الدين حسن حسن زاده آملي

حقیقتا من قصد نداشتم که تا چند ماه آتی وبلاگم را راه اندازی کنم . فقط آن را طراحی کرده بودم و کسی هم آدرس آن را نمی دانست ( بجز آقای صنعتی ) ولی حالا به احترام دوست عزیزم آقای مهدی صنعتی تصمیم گرفتم که اولین مطلبم و شاید هم آخرین مطلبم ( حداقل برای چند ماه ) را در وبلاگ قرار دهم .

من نمی دانم که هدف از این کار چیست ولی به این جریان می پیوندم ( البته با شناختی که از آقایان بحرانی و صنعتی دارم ) .

و اما پنج اعتراف :

1- در امر تحصیل یک هدف داشتم و یک علاقه ، لیا قت رسیدن به هدفم را نداشتم ولی به علاقه ام رسیدم . هدفم رفتن به دانشگاه نبود ولی دوست داشتم که اگر خواستم به دانشگاه بروم در رشته مهندسی نفت تحصیل کنم.

2- دوست داشتم و دارم  که زود ازدواج کنم ولی حقیقت چیز دیگری است ( یک بار هم به خواستگاری رفتم ولی ... )

3- هرچند به ساده زیستی علاقه دارم وشاید هم اعتقاد دارم ولی ته دلم اینکه در آینده صاحب خودرو پرادو شوم .

4- این را با جرات اعتراف می کنم که در بین دوستان کسی را خوش قول تر از خودم ندیدم ( البته هم سطح خودم را دیده ام )

5- بارها با خودم عهد کردم که در مسایل اجرایی انتخابات ها وارد نشوم و فقط وظیفه ام را که رای دادن است انجام دهم ولی وارد می شوم و بعد هم پشیمان می شوم . ( البته انتخابات دولت نهم از این قاعده مستثنا است  )

و این هم ادامه دهندگان این جریان ( البته اگه ادامه ندادند مسئولیتش به عهده ی من نیست ) :

۱- آقای حسین فروزنده

۲- آقای حسین بخرد

۳- آقای مرتضی بخرد

۴- آقای سجاد توفیقی

۵- آقای مسلم داودی